05a. Jak zakończyć rozmowę ewangelizacyjną – „Cztery prawa”

Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego. 

Jana 1:12

Co i dlaczego

 

Bycie świadkiem tego, jak ktoś uczestniczy w procesie przejścia z królestwa ciemności do królestwa światła jest jednym z najcenniejszych doświadczeń tu na ziemi. Widzieć, jak Bóg zabiera grzech człowieka i przyobleka go w sprawiedliwość Chrystusa, to coś zapierającego dech w piersi. Patrzenie na ten proces i udział w nim jest wspaniałe. W mgnieniu oka Boża łaska dokonuje tego, czego nie mógł dokonać żaden człowiek.

 

Nie każda duchowa rozmowa kończy się tak wspaniałą chwilą. Jedną rzeczą jest odbyć ogólną rozmowę o Jezusie i chrześcijańskich przekonaniach, a inną jest doprowadzić ją do punktu, w którym zapraszamy kogoś do złożenia swej wiary w Jezusie, Zbawcy wszystkich ludzi.

 

W tej lekcji nauczysz się, w jaki sposób pokierować rozmową, aby doprowadzić kogoś do decyzji.

Nauka ze Słowa

Przeczytaj Dzieje 16:25-34

Kliknij tu, by przeczytać fragment.

 

Znajdujemy tu jedno z najlepszych pytań w całym Piśmie –„Panowie, co mam czynić, aby się zbawić?”. Coś wydarzyło się w sercu rzymskiego strażnika. Obudził się rano i rozpoczął normalny dzień, w którym jego umysł podążał zwykłymi ścieżkami. Jednak coś się zmieniło. Doszedł do wniosku, że potrzebuje zbawienia.

 

Jak myślisz, co wyrażał rzymski żołnież przez słowa: “Panowie, co mam czynić, aby się zbawić?”

W wersecie 33 widzimy, że dzięki swemu pytaniu żołnierz przyszedł do Chrystusa.

 

Jakie znaczenie ma to, że rzymski żołnierz został ochrzczony przez Pawła?

W tej historii, widzimy jak żołnierz dochodzi do osobistego wniosku. Dlaczego było to znaczące, że żołnierz zobaczył swoją potrzebę zbawienia?

 

W więzieniu w Filippi rzymski strażnik zmienił swoje postrzeganie siebie. Stał się świadomy swojej potrzeby. Ta nowa świadomość skłoniła go do zadania nowych pytań.

 

Wiele osób ma w głowie zestaw pytań dotyczących Boga i rzeczywistości duchowej. Często te pytania wcale nie prowadzą ich w kierunku Bożego Królestwa. Weź pod uwagę następujące pytania:

 

♦ Czy naprawdę jestem taki zły?

♦ Czy to naprawdę ma znaczenie, w co wierzę?

♦ Czy nie jestem lepszy niż przeciętna osoba?

 

Za tymi pytaniami kryje się samoocena. Brak świadomości swego stanu duchowego  jest zawsze główną przeszkodą.

Jak pomóc ludziom właściwie określić swój duchowy stan

 

 

„Cztery prawa duchowego życia” (lub w innej wersji „Przyjaźń z Bogiem”) to materiał przeznaczony konkretnie do tego celu. Otwórz stronę w książeczce, gdzie znajdziesz diagram z dwoma kołami. Pytania towarzyszące diagramowi spełniają ważną funkcję. Skłaniają rozmówcę do oceny swego duchowego stanu.

 

Pytanie „Które z tych kół przedstawia twoje życie?” jest bardzo pomocne. To pytanie o określenie związku z Jezusem.

 

Ludzie mogą odpowiedzieć w różny sposób na pytanie dotyczące kół. Chcemy nauczyć się reagować na trzy najczęściej udzielane odpowiedzi.

Zastosowanie prawdy

 

Na pytanie „Które z tych kół przedstawia twoje życie?” ludzie zazwyczaj odpowiadają na trzy sposoby:

 

1. Najlepiej przedstawia mnie koło 1, opisujące życie, którym kieruję ja sam.  

2. Najlepiej przedstawia mnie koło 2, opisujące życie skupione na Chrystusie. 

3. Jestem jakby pomiędzy tymi dwoma kołami (żadne z nich).

 

Jeśli ktoś określa się jako osoba sama kierująca swoim życiem, łatwo możemy przejść do następnego pytania: „Czy drugie koło przedstawia życie, jakiego pragniesz?”.      

 

Jeśli z kolei ktoś określa się jako osoba poddana Chrystusowi, to powinniśmy zareagować pozytywnie, dziękując jej za przyznanie się do tego, że Chrystus odgrywa ważną rolę w jej życiu. Kiedy ktoś mówi, że Chrystus zajmuje centralne miejsce w jego życiu, możemy odpowiedzieć: „To wspaniale! Czy możesz powiedzieć mi, kiedy Jezus znalazł się w centrum twojego życia?”. To pytanie zaprasza rozmówcę do podzielenia się swoim świadectwem. Kiedy będzie ci opowiadać o tym, jak Chrystus znalazł się w jego życiu, będziesz mógł zaobserwować, czy naprawdę rozumie centralną rolę ewangelii i wiary w Jezusa.

 

Czasem ludzie nie potrafią utożsamić się z żadnym z rysunków. Mówią wtedy, że albo żaden ich nie reprezentuje, albo starają się wytłumaczyć, że ich życie to połączenie obu diagramów. Ich odpowiedź wskazuje na to, że życie chrystocentryczne nie do końca ich opisuje. Ważne jest, że są tego świadomi, bo pozwala nam to przejść do kolejnego pytania: „Czy drugie koło przedstawia życie, jakiego pragniesz?”.  

Odpowiedz #1

Życie kierowane przez człowieka


Odpowiedz #2

Życie kierowane przez Chrystusa


Odpowiedz #3

Żadne lub pomiędzy

Czas na ćwiczenia

 

Najlepiej uczymy się w działaniu. Stajemy się mistrzami przez praktykę.

 

Wraz ze swym partnerem, z którym będziesz ćwiczył, przeczytajcie jeszcze raz trzy  opinie przedstawione powyżej. W tej symulacji będziesz używać diagramu z kołami, aby pomóc swemu partnerowi w dokonaniu duchowej samooceny. Wyjaśnij mu znaczenie kół i zadaj pierwsze pytanie. Twój partner odpowie zgodnie z jedną z trzech odpowiedzi powyżej. Później ty zareagujesz na to, co powie twój partner.

 

Przejdź przez to ćwiczenie trzy razy, wykorzystując każdą z typowych odpowiedzi.

Które z tych kół przedstawia twoje życie

Pomoc osobie w dokładnym określeniu jej stanu duchowego.

Koło, gdzie człowiek jest na tronie swojego życia

Jeśli ktoś określa siebie jako człowieka, który sam zasiada na własnym na tronie życia, należy przyjąć tę odpowiedź i przejść do kolejnego pytania.

Koło z Chrystusem na tronie

Kiedy ktoś określa się jako osoba, w której życiu centralne miejsce zajmuje Chrystus, powinniśmy wyrazić zachętę. To ważne, że ktoś utożsamia się z Chrystusem. Wyrażając  zachętę, musimy jednocześnie nieco wybadać tę osobę w celu lepszego zrozumienia jej sytuacji. Można zapytać: „Czy możesz mi opowiedzieć, kiedy to koło zaczęło reprezentować twoje życie?”. To daje twemu rozmówcy szansę na podzielenie się swoim świadectwem. Może też opowie ci coś, co pokaże, że jest trochę niepewny co do miejsca Chrystusa w centrum swojego życia.

Żadne z nich, jestem jakby pośrodku

Ta odpowiedz jest interesująca. Mogłaby prowadzić do długiej dyskusji na temat tego co to dokładnie oznacza, że “żadne z nich”, ale nie musi. Następne pytanie będzie głębiej dotykało serca, dając osobie mozliwość na wyrażenie tego, co chciałaby by było rzeczywistością w jej życiu.

Kolejne pytanie identyfikujące:

 

Chcemy dać naszemu rozmówcy możliwość złożenia wiary w Chrystusie. Następujące pytanie: „Czy drugie koło przedstawia życie, jakiego pragniesz?” może pomóc komuś przybliżyć się do decyzji. Oczywiście istnieją różne możliwości odpowiedzi na to pytanie.

 

Jeśli ktoś odpowie twierdząco, przejdź do następnej strony, gdzie jest wyjaśnione, jak można wyrazić swoją wiarę i przyjąć Chrystusa.

 

Musimy być też przygotowani na odpowiedź, że ktoś chce nadal samodzielnie kierować swoim życiem. Można wtedy powiedzieć, że może nadejść dzień, kiedy ta osoba będzie zainteresowana życiem kierowanym przez Chrystusa. Dlatego chcielibyśmy krótko wyjaśnić, jak ktoś może poddać swoje życie Chrystusowi, jeśli zechce. 

 

Jeśli osoba, z którą rozmawiasz jest otwarta na to, by dowiedzieć się, jak można poddać się Chrystusowi, przejdź do następnej strony.

 

Czas na ćwiczenia

Najlepiej uczymy się w działaniu. Stajemy się mistrzami przez praktykę?

 

Ze swoim partnerem przećwiczcie obie odpowiedzi na pytanie:  „Czy drugie koło przedstawia życie, jakiego pragniesz?” 

Pozostaje jeszcze jedno pytanie: „Czy ta modlitwa wyraża pragnienie twojego serca?”. Bóg może wykorzystać to pytanie, aby przyprowadzić kogoś bardzo blisko miejsca decyzji. Jeśli modlitwa wyraża pragnienie twego rozmówcy, właściwą rzeczą jest zaprosić go do modlitwy wyrażającej wiarę w Jezusa.

 

Jeśli ktoś przyjmuje Chrystusa lub jest już wierzącym

 

Kiedy ktoś przyjmuje Chrystusa lub odkrywasz, że rozmawiasz z wierzącym, mądrze jest zadać dwa dodatkowe pytania.

 

♦ Czy te informacje są dla ciebie wartościowe?

♦ Z którym ze swoich znajomych chciałbyś się tym podzielić?

 

Zachęć wierzącego do zapisania imion i rozmowy z tymi osobami.

 

Działanie

 

Wybierz się razem z przyjacielem lub z kimś, kto podziela twoją pasję dla Chrystusa na rozmowę ewangelizacyjną. Podziel się swoją wiarą i pomóż swemu rozmówcy określić, jaka jest jego sytuacja duchowa. Proś Boga, by przygotował drogę, tak abyś mógł doprowadzić tę osobę do decyzji zaufania Jezusowi.

.

 

Pomyśl, czego się nauczyłeś

 

Czego się nauczyłeś na temat pomagania komuś w dokonaniu właściwej duchowej samooceny?

 

Co poszło dobrze podczas rozmowy?

 

Co możesz poprawić, kiedy kolejny raz będziesz się dzielić swoją wiarą?

 

Czy był taki moment w rozmowie, kiedy chciałeś skierowac ją na bardziej osobiste tory, ale było to trudne? Analizując tę sytuację, czy masz jakieś pomysły na to, co mógłbyś zrobić następnym razem?

 

Omów swoje doświadczenie ze swoim mentorem lub liderem grupy. Poproś, aby ci opowiedział, czego sam się nauczył na temat nawiązywania rozmowy z innymi.

 

Kliknij poniższy link i zobacz, jak student wyjaśnia, w jaki sposób możemy reagować na różne odpowiedzi na pytania z książeczki.

Podziękowania